انسان واقعی در عُرف عرفان
انسان واقعی و حقیقی در عُرف عرفان آن کسی است که به فعلیّت رسیده است و متصف به صفات ربوبی و محاسن اخلاق و محامد آداب است و گرنه همان حیوان ناطق یعنی جانور گویاست.
منبع :
کتاب هزار و یک کلمه ، آیه الله حسن زاده آملی ، ج 5 ، کلمه 485 ، ص246-248
دوشنبه ۱۴۰۲/۰۱/۱۴ | 6:55
786