علمای اصیل در فن کتابت و نوشتن ادعیه ، حرزها و .... می فرمایند :
1- رو به قبله باشد .
2- با وضو باشد .
3- دو زانو باشد .
4- کاغذ سفید بی خط که ساخت مسلمان باشد . مداد و مغز و جوهر آن هم باید ساخت مسلمان باشد .
5- با مدادی که نوک فلزی دارد نباشد ؛ چرا که در کریمه قرآن مجید فرمودند: « وَ أَنْزَلْنَا الْحَديدَ فيهِ بَأْسٌ شَديدٌ» .
6- توجه تام به نفس مقام صاحب ولایت (علیه السلام) که سِرّ و حقیقت بسمالله است که ترتب برکات این کتابت را بر جان و نفس کاتب ضمانت کند از اهم این کتابت است.
7- ضمن اینکه نوشتن شکل حرف میم به شکل رحیم در دستخط حساب خاصی دارد ؛ حرف میم تو پُر نوشته شود .
8- بدن استراحت کرده باشد و در اعتدال حال و مزاج باید نوشت . با خستگی و عدم اعتدال دست به قلم نباید برد . انسان با طهارت و اعتدال حال و اجتماع بال بهتر قبول حقائق از حسن مطلق می کند و به صورت زیباتر تمثل می دهد.
9- حتماً شکم نه پُر باشد و نه خالی.
10- به قصد پاکی و رشد معنوی و تقرب به خداوند متعال باشد.
11- انتخاب مکان و زمان مناسب ؛ مثلاً از لحاظ زمانی قمر در عقرب نباشد ، به هنگام سحر ، زوال شمس و.... باشد .
منابع :
1- نجم الدین ، زندگی نامه آیه الله حسن زاده آملی رحمه الله ، محسن برزگر ، صص136-137
2- پیام رسان رسمی استاد حجه الاسلام والمسلمین دکتر احمدعابدی در تلگرام
786