عمر بن عبدالعزیز چگونه لعن بر امام علی ع را از روی منبرها برداشت؟
آن قدر لعن بر امام علی علیه السلام روی منبر در خون مردم رسوخ کرده بوده که می گویند یک شخص که خطیب نماز جمعه بود در یکی از نمازها یادش رفته بود حضرت علی(علیه السلام) را لعن کند. در وسط بیابان یادش می افتد که من یادم رفت علی(علیه السلام) را لعن کنم. همان جا می ایستد برای همان دو نفری که با او بودند خطبه می خواند با لعن علی(علیه السلام). بعد به شکرانه این که یادش آمده لعن علی(علیه السلام) کند، در آن جا مسجد می سازد!!! این قدر این لعن در گوشت و پوست مردم رسوخ کرده بوده است.
وقتی عمر بن عبدالعزیز می خواهد لعن حضرت علی(علیه السلام) را از منبرها بردارد، مدت ها فکر می کند که چگونه این کار را انجام دهد، که مردم شورش نکنند. به این نتیجه می رسد که این لعن را باید علما بردارند و فتوا دهند.
به پزشکش می گوید: وقتی من علما را دعوت کردم، در جمع، از دختر من خواستگاری کن. آن موقع من می گویم که ما مسلمانیم و به یهودی دختر نمی دهیم. آن وقت تو می گویی چه طور تو دختر به یهودی نمی دهی ولی پیامبر(صلی الله علیه وآله) به یک کافر دختر داد؟ آن وقت علما می گویند علی(علیه السلام) که کافر نبود، بعد شما می گویید پس چرا روی منبر لعن علی(علیه السلام) می کنید؟
آن وقت علما هم فتوا می دهند. همین اتفاق هم می افتد . علما دعوت می شوند و همه حرف ها طبق نقشه قبلی پیش می رود و این گونه می شود که لعن علی(علیه السلام) از روی منبرها برداشته می شود!
منبع :
حجه الاسلام سیدمحمدحسین راجی
https://soada.ir/sokhanrani/%D8%AA%D9%81%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%8E%D9%84%D8%B3%D9%91%D9%8E%D9%84%D8%A7%D9%85%D9%8F-%D8%B9/
786