نقشۀ ترور امام حسن مجتبی علیه السلام توسط معاویه !
معاویه به چند نفر از سران مشهور کوفه که سابقۀ خیانت به امیرالمؤمنین علیه السلام و دشمنی با اهلبیت علیهم السلام را داشتند نامه نوشت و به آنها وعده داد که اگر امام مجتبی علیه السلام را به قتل برسانند، پاداشهای مهمی در انتظارشان است.
او پاداشی را که برای آنان در نظر گرفته بود بهطور دقیق بیان کرد تا آنان را بیشتر تحریک کند. او به شبثبنربعی، اشعثبنقیس، عمروبنحریث و حجاربنابجر نامه نوشت و وعدههای مهمی چون سیصد هزار درهم وجه نقد، فرماندهی یکی از لشکرهای شام و ازدواج با یکی از دخترانش را به آنان داد.
امام مجتبی علیه السلام از این توطئه نیز آگاه شد، ولی چون این افراد از سرشناسان کوفه بودند و هنوز اقدامی نکرده بودند، نمیتوانست با آنها برخورد کند. امام علیه السلام برای خنثی کردن طرح توطئۀ قتل خود، زیر لباس زره میپوشید. روزی آن حضرت در مسجد جامع کوفه هدف نیزه قرار گرفت؛ بهگونهای که مردم گمان کردند امام (ع) به شهادت رسیده. آنان گرد آن حضرت جمع شدند و با تعجب دیدند که امام مجتبی علیه السلام زرهی زیر لباس خود پوشیده و نیزه آسیبی به آن حضرت نزده است.
بعد از این توطئه بود که امام مجتبی علیه السلام نامهای به معاویه نوشت و او را بهخاطر اقدامات نابخردانهاش سرزنش کرد و به او توصیه فرمود که بیش از این بار گناهان خود را سنگین نکند و بهصورت مسالمتآمیز از حاکمیت شام کنارهگیری نماید و خون مسلمانان را هدر ندهد؛ وگرنه با مقابلۀ سخت امام علیه السلام مواجه خواهد شد.
امام علیه السلام در این نامه از خیانت امّت پس از رحلت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در کنار گذاشتن امیرالمؤمنین علیه السلام هم یاد کرد و فرمود : «ما بهخاطر مصالح اسلام در آن موقعیت سکوت کردیم، ولی موقعیت تو با آن غاصبان متفاوت است و باید کنارهگیری کنی».
منبع :
استاد محمدحسین رجبیدوانی ، دکتری تاریخ بین الملل
https://imanoor.com/blog/imam-hasan/
786