زیبای حکیمانه

فال نیک !

مقدمه
فال نیک زدن ، به معنای نگرش مثبت نسبت به امور است ، که به کمک علائم و اشارات پیرامونی انجام می شود .

مثلاً در روایت است که در ماجرای صلح حُدَیبیّه وقتى «سَهیل بن عمرو» از طرف سران مکه برای مذاکره آمد ، رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم با فال نیک زدن به نام آن شخص ، فرمودند : حالا دیگر امر بر شما «سهل» شد.

همچنین گفته شده زمانی که خسروپرویز نامۀ پیامبر را پاره کرده و در پاسخِ آن ، مشتى خاک فرستاد، پیامبر این عمل را به فال نیک گرفت و گفت : به‌ زودى مسلمانان خاک او را مالک می‌‏شوند.

فال نیکِ شرافتِ مجاورت
با یک ون عراقی ، از مرز مهران به سوی نجف رهسپار بودیم . از بین زائران ایرانی ، یک خانم عراقی بود که می خواست روبروی «گاراژ جنوبیِ نجف» پیاده شود . یکی از بچه های ایرانی پیاده شد تا چمدان های او را از بالای ون پایین بیاورد . برای خروجِ آن زن از ون ، من هم که روی صندلیِ دمِ در نشسته بودم ، باید پیاده می شدم.
وقتی پیاده شدم ، چشمم افتاد به طاق فلزی که مانندِ دروازه های قرآن در بعضی شهرهای ایران وجود دارد . بر روی آن طاق ، شعر زیبای زیر نوشته شده بود که آن را به فال نیک گرفتم:

شرَفٌ ليسَ بَعدَهُ شَرَفُ *** أنَّكَ الآنَ بَيتُكَ النَّجَفُ
ترجمه ی این بیت را که به صورت نظم فارسی درآوردم ، چنین است:

شرف است این و نیست غیرِ آن شرفی *** این شرف که کنون تو ساکن نجفی

نکته
در اینترنت دیدم که این بیتِ شعر ، قصیده ای طولانی در مدح امیرالمؤمنین علیه السلام و شهر نجف، از یکی از شاعران معروف عراق است.

الحمدلله الذی شرّفنا بمحبّته ؛ (به ارجاع ضمیر در «محبّته» دقت فرمائید)

منبع :

محمد ذکاوت صفت ـ قم ـ 22 مرداد 1403‌