خودم را می چسبام !

( فاعلم إنّ قولنا «أعوذ» مشتقّ )

این کلمه «أعوذ» مشتق است

متکلم وحده است «من العوذ» که مصدرش عوذ است یعنی پناه بردن

و برای کلمه عوذ به عنوان مصدر دو تا معنا ذکر می‌شود

یک معنا معنای التجاء و استجاره است که همان پناه بردن و امن قرار دادن و در جای امن قرار گرفتن و امثال ذلک است که یکی التجاء است که باب افتعال است و دیگری استجاره است که باب استفعال است و هر دو ناظر به پناه بردن و جای امنی را انتخاب کردن است این یک معنا برای عوذ است

و معنای دیگری که برای عوذ است «الالتصاق» است که مراد از التصاق همان چسبیدن و اتصال وجودی برقرار کردن است

و می‌فرمایند: «يقال: أطيب اللحم أعوذه» یعنی بهترین و پاکیزه‌ترین جای گوشت جایی است که گوش با استخان پیوند مستقیمی برقرار کرده و مرتبط شده و ارتباط وجودی پیدا کرده «و هو الملتصق منه بالعظم» آن بخشی که از گوشت به استخوان چسبیده است آن بهترین و تمیزترین و پاکیزه‌ترین جای گوشت است.

اگر ما معنای التصاق را از کلمه «أعوذ» بخواهیم استفاده کنیم یعنی من خودم را می‌چسبانم خودم را نزدیک می‌کنم و به قرب الهی به حدی شدت پیدا می‌کنم که گویا او را به او چسبیده‌ام

بنابراین معنای دوم «أعوذ» اگر از التصاق باشد «أعوذ» صیغه متکلم وحده یعنی «ألصق نفسی بفضل الله و رحمته» جانم را به فضل الهی و رحمت الهی پیوند می‌دهم و می‌بیندم و متصل می‌گردانم.

فاعلم إنّ قولنا «أعوذ» مشتقّ من العوذ و له معنيان:

أحدهما الالتجاء و الاستجارة.

و ثانيهما الالتصاق. يقال: أطيب اللحم أعوذه. و هو الملتصق منه بالعظم.

فعلى الأوّل معنى أعوذ باللّه: ألتجي إلى رحمته و عصمته.

و على الثاني معناه: ألصق نفسي بفضل اللّه و رحمته.

منبع :

درس تفسیر ملاصدرا استاد مرتضی جوادی آملی - 1401/05/23

https://eshia.ir/feqh/archive/text/javadi_morteza/tafsir_molasadra/1401/14010523/

https://lib.eshia.ir/71746/1/4